Welkom bij Live role play voor Dummies.
Dit boek zal uitgebreid ingaan op veel facetten die rollenspel met zich meebrengt. Zeker voor de beginnende speler (die natuurlijk start met Malatie avonturen daar deze een zeer goed niveau hebben voor dummies) zal dit boek de nodige verheldering geven.

Ten eerste; er is geen goede uitleg te geven over wat Live Role Play is.
Daarom hier de meest verkeerde opmerkingen.
- Het is een soort toneel in het bos waarbij de toeschouwers
nog niet zijn opkomen dagen.
- Het is een hobby waarbij volwassenen verkleed rondlopen
met een latex nepzwaardje en dan dus krijgertje spelen.
Maar eigenlijk is Live Role Play een weekeindje even anders doen.

Ten tweede; Je verkleed jezelf aan de hand van wat voor een karakter je gaat spelen. Dit karakter mag je zelf verzinnen. Van naam, achtergrond tot welke kleding je wilt dragen.
Dit kan dus uiteenlopen van een jute zak met masker (wat dan een ondode voor moet stellen) of een power play kostuum wat bestaat uit een volledig pak met enorme vleugels (wat dan een niet te verwonden demon is die vooral fatals uitdeelt). Of voor de beginnende speler een velourse soepjurk voor de dame en voor de heer een standaard broek met wat bont erboven. Natuurlijk is het bont gemaakt van een stoelhoes of iets dergelijks.

Elke vereniging heeft een keuze van klasse klaar liggen zodat de beginnende speler meteen een soort beroepskeuze mag doen. Aan hand van wat je bedacht hebt probeer je je karakter in het vakje druide, krijger, dief, alchemist of priester te stoppen. Hierdoor weet je dan gelijk wat je carriere mogelijkheden zijn, welke vaardigheden er te leren vallen en welke attributen je kan toevoegen.

Naast jezelf verkleden loop je rond met veilige wapens, gemaakt van schuim en latex (die door sommige met naar aarbei ruikende glijmiddel worden ingesmeerd!), zodat het butsen niet te hard aankomt voor de sappies. Zelfs met deze zachte wapens zal een sappie kunnen zeggen dat er te hard geslagen wordt. Waarop die desbetreffende krijger zal antwoorden "Dat kan nog 500 keer harder".

Nou, daar sta je dan verkleed met een andere naam en een zelfverzonnen achtergrondverhaal...Midden in een bos waar dan tenten zijn opgesteld die veel meer moeten zijn dan alleen tenten. Over het algemeen wordt verondersteld dat als er een bordje "de herberg" aan een tent hangt en deze wat tafels en bankjes heeft, je ook net doet alsof het een herberg is. Of nog beter een tent die een heel kasteel moet voorstellen terwijl je alleen de tent ziet met daarin een stoel die de troon moet zijn. Maar hier komen we dan ook bij een heel belangrijk onderdeel van Live Roleplay. Het vereist namelijk veel fantasie van diegene die er aan mee doen. En dat is geen enkel probleem... als je maar wil.

Plotlijn.
Als je gaat role playen is er altijd een organisatie die een plotlijn opstelt en van jou als speler verwacht dat je er mee aan de slag gaat. Men wil dat je de intriges volgt, dat je de vijanden verslaat en merkt wat er allemaal gebeurt. Maar het allerliefst hebben ze nog dat je hetgene doet wat ze niet van je verwachten. Iets wat het hele plot in de soep laat draaien zodat ter plekke creatief denkwerk nodig is om toch nog die van te voren bedachte aanval door te kunnen laten gaan.

Zo'n aanval kan natuurlijk bestaan uit een horde ondoden. Als speler dien je bij het tegenkomen van deze gevaarlijke niet meer levende wezens, te roepen Ondode!..Ondode! En de kennis dat de achterste het gevaarlijste is, kan niet ontbreken. Zoals het pictogram al aangeeft dient men deze horde te vermijden en anders kan ik U een omtrekkende beweging aanraden zodat de achterste vooraan staat, en dus niet meer de gevaarlijkste is.

Overigens ligt het heel erg aan je gekozen karakter hoe je op deze aanval reageert. Een goede krijger trekt gelijk zijn latex zwaard (denkt even aan de drievinger techniek maar besluit dan gewoon te meppen) en valt aan. De dorpsgek gaat midden in het gevecht staan en zorgt ervoor dat hij flink in de weg staat maar zelf geen klappen ontvangt. Het rijke maar nutteloze miepje laat zich beschermen.

 

Oja, dan moet ik eigenlijk hier ook nog even uit leggen dat als er gevochten wordt er een punten systeem geldt. Elke lokatie heeft een aantal punten aan hand van wat je speelt. Dief of krijger dat scheelt nogal omdat een krijger over het algemeen sterker is en bepantsering draagt waardoor hij dus meer punten per lokatie heeft. Elke klap haalt een punt van de getroffen lokatie af. Na te veel klappen heb je geen punten meer en gaat je karakter dus dood.

Vergis je hier niet in. Het is best heel emotioneel als jouw karakter sterft. Want je hebt het ten eerste helemaal uitgedacht en de kleding ervoor bij elkaar gezocht (soms zelf in elkaar genaaid want vind maar eens middeleeuwse kleding in de gewone winkel). Daarbij komt dat je net in de leer was bij die magier zodat jij de vijanden op een afstand kon houden door een simpele spreuk in plaats van bruut geweld. En nu dien je dan een ander karakter te gaan bedenken en het liefst ook even andere kleding te scoren want anders denken de andere spelers dat je vorig karakter nog steeds leeft. Het meest trieste want je kan doen en waar menig doorgewinterde roleplayer ook laaiend om kan worden is vrijwel het zelfde karakter gaan spelen en dan zeggen 'maar ik ben zijn tweelingbroer.' Dit verdient geheid een hoofdhak.

Beter is het om een ander karakter te verzinnen en denk daarbij niet als beginnende speler dat je alleen maar de held moet zijn. Het staat natuurlijk ook vrij om een duister, gemeen en vervelend figuur te spelen. Ook hierbij geldt dus laat de fantasie maar alle remmen los gooien. Let wel dat het per organistaie verschilt of zij het waarderen dat er een docter Who in hun middeleeuwse setting rondloopt. Of zoiets als Louisiana Jameson (een versie van Indiana Jones).
Persoonlijk zie ik twee uitersten in Live Roleplay. Re-enactment spelers en Parodie spelers. De eerste willen zo historish mogelijk blijven bijvoorbeeld als ze vikingen spelen dan hebben de vrouwen ook niks te zeggen en mogen eigenlijk geen krijger spelen en de parodie spelers nemen het niet zo nauw en staan zelfs Jedi knights toe in hun middeleeuwse stad. Daarbij zijn er dus vaak meer mogelijkheden tot waanzinnige en bizarre figuren.

Figureren.
Nu heb ik het de hele tijd over de (beginnende) speler gehad maar het spel heeft nog meer karakters maar dan zijn dat vaak de figuranten of monsters. Dit zijn degenen die voor de spelers het plot laten lopen. Bijvoorbeeld de handelaar waar de speler zijn geld kan verkwisten aan kruiden of metaal om het pantser te repareren. Maar er zijn ook leidinggevende figuren die de spelers motiveren om de ondoden aanvallen niet alleen te proberen te overleven maar erop uit te gaan om de kern van die aanvallen te vernietigen. Wat zich dan uit in een groep spelers die het portaal kapot maken waar de ondoden vandaan komen. Wat er op zijn beurt weer uitziet als een groep verklede mensen die tegen een waslijn met een zwart zeil slaan. (Ricardo met surinaams accent: Blijf van me was, man!).

Als je gaat figureren dan heb je een vast karakter waarbij de spelers informatie kunnen halen of vaardigheden kunnen leren. Ga je monsteren dan ben je slachtvee. Dat zijn de momenten dat je verkleed rondloopt met een masker op en maar wacht tot de spelers komen om jou neer te meppen. Dit kan varieren van zwak slachtvee tot leider van het leger orken of iemand die toch wel heel goed kan toveren en daarmee eigenlijk een power player is. Overigens wil dit niet zeggen dat de spelers bij voorbaat alle gevechten winnen.
Nee, beter is het zelfs als de monsters een goede uitdaging neer zetten en de spelers daadwerkelijk risico lopen om hun karakter kwijt te raken. Dan gaan de spelers namelijk veel enthousiaster naar huis want ditmaal was het echt kantje boord. Dat is toch wel het doel van dit alles; dat je een avontuur meemaakt. Of je nou als krijger een vet goed gevecht hebt overleeft , dat je als genezeres in de frontlinie hebt gestaan of zelfs dat je eindelijk een magier hebt gevonden die jou leert ondoden op te laten staan, het zijn allemaal avonturen op zich.

Socializen
En het gaat erom bij een live role play weekeind een leuk karakter neer te zetten en avonturen te beleven. Het feit dat je zo gek bent om een maf kostuum aan te trekken en door een, vaak koud, bos te gaan lopen is eigenlijk niet zo raar. Vele anderen doen met je mee en dat schept toch wel een band. Als goeie dummie begin je natuurlijk eerst te spelen met wat vrienden die er al bekend mee zijn.
Tijd-in behoor je dan tot je groepje vrienden maar aangezien iedereen daar komt om te role playen is het heel snel en makkelijk om ook andere mensen aan te spreken. Bijvoorbeeld :Je spreekt met een tovenaar of een handelaar probeert je te overtuigen toch die kruiden te kopen. En als je dan diegene een volgend weekeind weer tegenkomt spreek je hem of haar natuurlijk gelijk aan met z'n karakternaam. (vaak duurt het een paar weekeinden voordat je iemands echte naam ook weet. Soms zelfs neemt de naam van een karakter het over en weet iedereen niet beter dan dat de desbetreffende persoon toch "Slunk" heet )

Naast wat sappies en dippers die je helaas ook wel tegenkomt kan je heel snel vrienden maken en dan gaat er nog een aspect spelen in dit spel. Dan wordt elk weekeind weer een samenkomen van vrienden die misschien elkaar alleen maar zien tijdens weekeinden maar daardoor juist elkaar veel te vertellen hebben. Zo wordt het niet alleen samen wat spelen maar ook bijkletsen in de herberg, dit natuurlijk begeleid door flink wat bier of Drambuie.
En dan volgt nu een waarschuwing; Als men deze vorm van socializen teveel doorvoert en alleen maar bij het kampvuur wat zit te drinken, dan ben je een dippende kampvuur speler geworden. Dit is een zeer niet-role play bevorderende actie en levert meteen de titel dipper op. Dus hierbij de waarschuwing om dit met mate te doen. En dan bedoel ik matig het te langdurig socializen , niet het drinken !

Flirten
Niet alleen vriendschappen onstaat er bij de lives, vaak komen er ook allerlei romantische gevoelens naar boven. Dat kan doordat het een ontmoeting is van twee zielen die al eeuwen op elkaar wachten en die elkaar hier dan eindelijk treffen. Of het kan komen doordat er best wel veel geflirt wordt tijdens deze LRP weekeinden.
Een avontuur beleven hoeft niet alleen een heldendaad te zijn (zoals bijvoorbeeld het oplopen van de putpleuris omdat je de ondoden stad Ravenskeep weer bezoekt) maar het kan ook de handkus zijn die de ridder je geeft. Of verleid worden door een boomgeest, zoals de driade, die jou liever doodt dan je te laten gaan.

Het is opvallend dat veel jonkvrouwen op zoek zijn naar een man. Vaak is de dame in kwestie in het dagelijks leven al in gezelschap van een partner maar zoekt zij in het rollenspel de charmante woorden, de romantische handgebaren en de aandacht van het mannelijke geslacht. In de meest beknopte zin: Zij zoekt romantiek.
Dit alles gebeurt in het spel en gaat er vaak helemaal niet om, om iemand aan de haak te slaan. Al loopt het in het verhaal wel vaak uit op een gevaarlijk ritueel wat ook wel trouwen wordt genoemd. Maar heren, dat wil niet zeggen dat er serieus een ring of cockring gekocht gaat worden.
Een knipoog hier , een suggestieve opmerking daar, het smeden van een huwelijk het zijn allemaal dingen die het gezelliger maken. Dubbelzinnigheid viert hoogtij en wordt in de volksmond 'het Ravenskeep niveau" genoemd. Altijd goed voor de humor en altijd een traditie die zeker bij avondpicknics het best naar voren komt (en dan bukt voor een zeepje).

Live Role play is afzien!
Dit is wel het allerbelangrijkste wat je dient te weten als je gaat role playen. Dit houdt in dat er niet gezeurd dient te worden als het met bakken regent terwijl jouw karakter maar een dun jurkje aan heeft. Een goede roleplayer is te herkennen aan het feit dat ie juist die dingen aan heeft of doet waarbij het haar van een gemiddelde sappie omhoog gaat staan.
Bijvoorbeeld zo iets als een zwaar, dik orken pak aantrekken op een warme zonnige dag (en dat maar een kwartier kunnen uithouden). Maar ook klompen aantrekken voor het eerst en daar een heel weekeind op rondlopen zodat de voeten totaal opgezwollen zijn. Het duiken in de struiken terwijl men helemaal niet op de hoogte is of daar bramen, of kleine vijvers te vinden zijn is ook een goed voorbeeld van een echte roleplayer.

Het gaat er gewoon om dat enig ongemak of hinder die men tijdens het role playen tegen komt niet als een probleem wordt ervaren maar als een uitdaging!

Aanvullende technische informatie oftewel sappie gezwats.
Pas wel op want in het bos zijn boomstronken en daar kan je over vallen. Of de organisatie daarover even een opmerking wil maken bij het tijd uit praatje.

Hieraan wil ik zelf even toevoegen dat de meeste echte tijd uit verwondingen niet door latex zwaarden worden toe gebracht maar door gevaren van het dagelijkse echte leven! Zoiets als eh.. dronken zijn en een takje in je been lopen, korte ontmoetingen met prikkeldraad, teken die de rol van vampier hebben aangenomen en natuurlijk het stappen in een konijnehol waardoor je je enkel verstuikt.